Recenzija: Boogie Nights (1997)

Nikola Milosev September 9, 2013 0
Recenzija: Boogie Nights (1997)
  • Produkcija
  • Gluma
  • Scene
  • Muzika i zvuk
  • Priča
Foto: imdb.com

Foto: imdb.com

1997. godina je prošla u znaku mega hita Titanic, James Cameron-a. Pored brojnih kvalitetnih ostvarenja te godine koji su ostali u senci, posebno se ističe projekat Boogie Nights, tada veoma talentovanog, a danas veoma cenjenog režisera i scenariste Paul Thomas Anderson-a, čiji film današnji kritičari smatraju filmskom lektirom i pravim primerom maksimalne perfekcije tokom snimanja koja na kraju rezultira dramskim remek-delom.

Glavni protagonista radnje je Eddie Adams (Mark Wahlberg), sedamnaestogodišnji momak koji radi u popularnom noćnom klubu. Njega tamo primećuje Jack Horner (Burt Reynolds), režiser pornografskih filmova, koji mu nudi priliku da postane glavni glumac u njegovim projektima. Eddie menja ime u Dirk Diggler i oni počinju saradnju. Vremenom njegova popularnost sve više raste, sve dok mu jednog trenutka sreća ne okrene leđa. Osim priče o zvezdi porno-filma, ovaj projekat je svojevsrstan omaž kulturi, stilu i socijalnim pravilima krajem sedamdesetih i početkom osamdesetih godina prošlog veka.

Foto: Scena iz filma “Boogie Nights” (1997) / New Line Cinema

Foto: Scena iz filma “Boogie Nights” (1997) / New Line Cinema

Početak radnje je smešten u 1977. godinu, kada je u Americi industrija filmova za odrasle doživela bum. Eddie je momak koji ima „blagoslov“ u vidu ogromonog penisa. Prvu scenu snima sa Amber Waves (Julianne Moore), Jack-ovom nevenčanom suprugom, koja vremenom postaje zamena za majku koja je Eddie-a isterala iz kuće zbog problema sa školom. Kultura sedamdesetih je prikazana efektno i uverljivo, sa vrhunskim i pažljivo biranim soundtrack-om na kome dominiraju disko i fank tonovi. Ljudi su tada počeli otkrivati svoju seksualnost, droga je bila jeftina i dostupna. Ipak, početak osamdesetih nije bio dobar po tradicionalne kreatore porno-filomova, koji su pravili projekte za bioskopske projekcije koje poseduju umetničku crtu, jer je tehnološki bum omogućio snimanje filma svakom zainteresovanom.

Foto: Scena iz filma “Boogie Nights” (1997) / New Line Cinema

Foto: Scena iz filma “Boogie Nights” (1997) / New Line Cinema

Sam režiser izbor teme za film objašnja fascinacijom tim dobom kada je seksualna i svaka druga sloboda bila na vrhuncu. Primetna je nostalgija prema tom dobu. Režiser sudbinu radnika u toj industriji prikazuje crno na belo, bez glorifikacije, šminke i bez propagiranja same pornografije. Ljudi koji se bave tim poslom su predstavljeni kao da se bave sasvim običnim zanimanjem i efektno su prikazane njihove misli i osećanja kada je priliv novca veći, odnosno kada njihov način snimanja doživi propast.

Sa tehničke strane film poseduje sve karakteristike Anderson-ovih radova, među kojima se ističu duge scene sa pokretnim radom kamere, kada nema reza iako se veliki broj aktera kreće kroz veliki prostor. Dosta pažnje je posvećeno muzici, kulturi, načinu odevanja i svemu ostalom što je karakteristično za taj period. Sve od disko kluba, preko bugi žurki, pa do izbora automobila je uverljivo i karakteristično, i gledalac se prosto vrati tridesetak godina unazad.

Foto: Scena iz filma “Boogie Nights” (1997) / New Line Cinema

Foto: Scena iz filma “Boogie Nights” (1997) / New Line Cinema

Način na koji je Mark Wahlberg izneo ulogu Dirk Diggler-a, vrlo je pozitivno iznenadio. Njegova gluma je efikasna, prikazi emocija su postojani, dok je fizička transformacija prilično uspešna, jer je ušao u ulogu deset godina mlađeg momka. Društvo mu pravi veliki broj poznatih i cenjenih glumaca. Reynolds je odličan u ulozi harizmatičnog režisera, dok je Julianne Moore briljantna u ulozi porno-glumice rastrgnute između uloge majke i ne baš pohvalnog načina života. Pojavljuju se glumci sa kojima Anderson sarađuje u skoro svakom filmu, Philip Seymour Hoffman i John C. Reilly, kao i zanimljivi Don Cheadle, u ne baš karakterističnoj ulozi afroamerikanca koji se bavi tehnikom i sluša kantri muziku.

Vrlo je verovatno da i ovaj film, baš kao i ostali Anderson-ovi filmovi, definitvno nije za svakoga. Originalan je, kreativan, zanimljiv, tehnički perfektno izveden i okuplja veliki broj odličnih glumaca koji pružaju svoj maksimum. Pravo filmsko remek-delo.

Autor teksta: Siniša Stajić

Naslovna foto: Poster za film “Boogie Nights” (1997) / New Line Cinema

Nikola Milosev

Drugi osnivač i pokretačka snaga Filmodeer sajta. Ima istančan osećaj za dobre filmove.

Latest posts by Nikola Milosev (see all)

Leave A Response »